O səhər saat altıda yola çıxanda, hələ heç nədən xəbərim yox idi. Maşınımı Bakıdan Qəbələyə sürürdüm, yanımda köhnə bir dostum üçün apardığım hədiyyələr var idi. Günəş təzəcə doğurdu, dağların arasından qızıl işıqlar süzülürdü. Musiqi səslənirdi, mən ritmlə barmaqlarımı sükan arxasında döyürdüm. Adətən bu cür səfərlər mənə dincəlir, fikrimi toplamağa kömək edir. Amma həmin səfər tamamilə fərqli olacaqdı. Təxminən bir saat yolda olduqdan sonra, qəfil yolda avtomobilin qabağına bir tülkü çıxdı. O qədər gözlənilməz idi ki, əlimi kəskin şəkildə sükana vurub əyləci basdım. Maşın bir az əyildi, mən çətinliklə idarəni əlimdə saxladım. Tülkü qaçdı, amma mənim ürəyim yerindən çıxmışdı. Maşını kənarda saxlayıb bir neçə dəqiqə dincəldim. Əllərim əsirdi. O an fikirləşdim ki, bəs bu nə idi? Sanki taleyin mənə bir işarəsi. Yoluma davam etdim, amma artıq o rahat əhvalım qalmamışdı. Ağlım başqa şeylərdə idi.
Qəbələyə çatanda dostum məni isti qarşıladı. Axşama qədər söhbət etdik, keçmişi yada saldıq, güldük. Amma gecə yaxınlaşanda dostum birdən dedi ki, bilirsən nə, mən səni bir maraqlı yerə aparım. Çox təəccübləndim, çünki Qəbələdə hər yeri bilirdim, neçə illərdir ki, bura gəlirəm. Amma o, əmin idi. Bizi elə bir məkana apardı ki, orada böyük ekranlar, rahat kreslolar, yumşaq işıqlar var idi. Dostum mənə izah etdi ki, bu, onlayn kazinoya bağlı bir diler studiyasıdır, buradan real insanlarla əlaqə qurub oynamaq olar. Mən əvvəlcə çəkindim, amma o qədər dəvətkar idi ki, birdən maraqlandım. O, dedi ki, sənin üçün xüsusi bir təcrübə olacaq. Və mən qərar verdim, niyə olmasın? Axı həyat bəzən gözlənilməz dönüşlər edir, və o tülkü də bəlkə bir xəbərdarlıq idi ki, açıq ol, yeni şeylərə. O gecə, o studiyada, ilk dəfə olaraq
mostbet casino dünyası ilə tanış oldum. Bu, sadəcə ekrana baxmaq deyildi; bu, əsl bir performans idi. Qarşımda canlı bir diler durmuşdu, əli ilə kartları çevirir, gülümsəyir, mənimlə danışırdı. Sanki Las-Veqasdakı kimi bir atmosfer, amma mən Qəbələdə idim. Bu o qədər real idi ki, bir anlığa özümü film çəkilişində hiss etdim.
Dostum yanımda oturdu, mənə qaydaları izah etdi. İlk oyunumda uduzdum, amma heç narahat olmadım. Çünki bu, başqa bir hiss idi. Mən ətrafdakı insanlara baxırdım, onların həyəcanına, gülüşlərinə, bəzən də məyusluqlarına. Hər bir üzdə fərqli bir hekayə var idi. Biri bəlkə bir günlük işdən sonra gəlmişdi, biri tətildə idi, biri sadəcə darıxmışdı. Amma hamısı orada birlikdə idilər, həmin anı yaşayırdılar. Bu, mənə elə təsir etdi ki, o gecə yata bilmədim. Düşünürdüm ki, insanlar nə qədər müxtəlifdir, amma hər kəs bir yerdə əylənmək, rahatlamaq istəyir. Və bu platforma məhz buna xidmət edir - insanları bir araya gətirir, onlara anlıq qaçış imkanı verir. Ertəsi gün dostumla səhər yeməyində yenə bu mövzunu açdıq. O dedi ki, bax, bu, mənim üçün də bir kəşf idi. O, bir il əvvəl təsadüfən bura gəlib, indi isə hər səfərində gəlir. Mənə dedi ki, ən yaxşısı onu yükləməkdi, sonra istədiyin yerdən girə bilərsən. O, telefonunu götürüb mənə birbaşa proqramı göstərdi, amma sonra güldü ki, sənin ölkəndə başqa ünvandandır, yəqin. Amma dedi, narahat olma, taparsan.
Bakıya qayıdan kimi ilk işim o platformanı axtarmaq oldu. O qədər maraqlı idi ki, həmin studiyadakı təcrübəni evdə də davam etdirim. Və tapdım. Amma bu dəfə qərarlıydım ki, pul qoymazdan əvvəl yaxşıca öyrənim. Bir neçə gün sadəcə demo versiyalarda oynadım, qaydaları, strategiyaları sınadım. Özümə qarşı səbirli davrandım, tələsmədim. Çünki bilirdim ki, o studiyada hiss etdiyim həyəcanı təkrar yaşamaq istəyirəmsə, hazırlıqlı olmalıyam. Və nəhayət, bir gün qərar verdim. Kiçik bir məbləğ yatırdım. O an nə hiss etdim, bilirsinizmi? Mən qorxmadım. Çünki artıq oyunu tanıyırdım, qaydaları bilirdim, və ən əsası, əyləncəni uduşdan daha önəmli tuturdum. Bir neçə oyundan sonra qalib gəldim. Kiçik qələbə, amma mənə böyük sevinc verdi. O evdə təkbaşına sevindim, qəhqəhə çəkdim. Sonra yadıma gəldi Qəbələdəki o axşam, studiyadakı işıqlar, o canlı dilerin təbəssümü. Və mən başa düşdüm ki, bu, sadəcə oyun deyil, bu, xatirədir. Hər dəfə oynayanda, o gözəl səfərin bir parçası mənimlə olur.
Bu təcrübə mənə başqa bir şeyi də öyrətdi - gözlənilməzliyi sevməyi. Mən həmişə planlı həyat sürmüşəm, hər şey qabaqcadan yazılmış ssenari kimi. Amma o tülkü, o studiya, o ilk qələbə - hamısı mənə göstərdi ki, həyatın gözəlliyi məhz gözlənilməzlikdədir. Ona görə də indi mən bu oyunlara başqa gözlə baxıram. Bu, mənim üçün bir xatırlatmadır ki, hər an yeni bir şey baş verə bilər. Bəzən mən qazanıram, bəzən uduzuram. Amma hər halda, mən bir şey qazanıram - təcrübə, emosiya, xatirə. Mən bu gün, bu hekayəni yazanda, həmin Qəbələ səfərini xatırlayıram. Və gülümsəyirəm, çünki o səfər mənim həyatımda bir dönüş nöqtəsi oldu. O andan sonra mən daha az qorxdum, daha çox risk etməyə başladım - təbii ki, ağıllı risk. Və bu, işimdə də, ailəmdə də, dostlarımla münasibətlərimdə də özünü göstərdi. Mən daha açıq, daha canlı, daha həyat dolu bir insana çevrildim.
Həmin tülküyə hələ də minnətdaram. O kiçik heyvan mənə böyük bir həqiqəti xatırlatdı - həyatın qarşısında açıq ol, gözlənilməzə hazır ol. Və bu onlayn kazino təcrübəsi mənə bu həqiqəti hər dəfə yaşamağa imkan verir. Çünki hər mərc, hər döngə, hər qərar - hamısı həyatın özünün bir əksidir. Və mən bu əksi sevirəm. O Qəbələ gecəsindən sonra mən bir neçə dəfə daha həmin platformaya daxil oldum. Bəzən yalnız tamaşaçı olaraq, bəzən də fəal iştirakçı. Amma hər dəfə eyni hissi yaşayıram - rahatlıq, maraq və bir az da sərgüzəşt. Bu gün, məsələn, yağış var idi, mən pəncərənin qarşısında oturub oynadım. Və uduzdum. Amma üzülmədim. Çünki bilirdim ki, bu, böyük oyunun bir hissəsidir. Sabah başqa bir gün olacaq, başqa bir qələbə və ya məğlubiyyət. Amma əsas olan həmin prosesin içində olmaqdır. Mən isə bu prosesi tam olaraq sevirəm. O Qəbələ səfəri mənə bəxş etdiyi ən böyük hədiyyə bu idi - yeni bir dünya, yeni bir təcrübə, yeni bir mən. Və mən həmin məni heç vaxt itirmək istəmirəm.
